است در پاره اى از مراحل به قدرى ضعيف باشد كه جلوه‌هاى عملى قابل ملاحظه اى از خود نشان ندهد ، و با بسيارى از آلودگيها نيز بسازد ، ولى يك ايمان راسخ و حقيقى و محكم محال است از جنبه‌هاى عملى و مثبت و سازنده خالى شود . و اينكه بعضىها عمل را جزء ايمان ندانسته‌اند تنها نظرشان به مرحله بسيار پائين ايمان بوده است . [ سوره الأنفال ‹ 8 › : آيات 5 تا 6 ] كَما أَخْرَجَكَ رَبُّكَ مِنْ بَيْتِكَ بِالْحَقِّ وَإِنَّ فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ لَكارِهُونَ ‹ 5 › يُجادِلُونَكَ فِي الْحَقِّ بَعْدَ ما تَبَيَّنَ كَأَنَّما يُساقُونَ إِلَى الْمَوْتِ وَهُمْ يَنْظُرُونَ ‹ 6 › ترجمه : 5 - ( ناخشنودى پاره اى از شما از چگونگى تقسيم غنائم بدر ) همانند آن است كه خداوند تو را از خانه ات به حق بيرون فرستاد ( به سوى ميدان بدر ) در حالى كه جمعى از مؤمنان كراهت داشتند ( ولى سرانجامش پيروزى آشكار بود ) . 6 - آنها با اينكه مىدانستند اين فرمان خدا است باز با تو مجادله مىكردند ( و آن چنان ) ترس و وحشت آنها را فرا گرفته بود كه ) گويى به سوى مرگ رانده مىشوند و ( آن را با چشم خود ) مىنگرند . تفسير : در آيه نخست از اين سوره خوانديم كه پاره اى از مسلمانان تازه كار از چگونگى تقسيم غنائم « بدر » تا حدى ناراضى بودند ، در آيات مورد بحث خداوند به آنها مىگويد : اين تازگى ندارد كه چيزى ناخوش آيند شما باشد در حالى كه صلاحتان در آن است ، همانگونه كه اصل جنگ بدر كه فعلا گفتگو بر سر غنائم آن است براى بعضى ناخوش آيند بود و ديديد سرانجام چه نتائج درخشانى براى مسلمانان در بر داشت .